Ongeval bij het stunten op een parkeerterrein

In een procedure bij de rechtbank Zeeland-West-Brabantdraaide het om een motorongeval op een parkeerterrein, waarbij een BMW en eenmotor met elkaar in botsing kwamen. De motorrijder stelde dat de automobilistdriftend en zijwaarts tegen hem aanreed en dat de WAM-verzekeraar (Unigarant)daarom de letselschade en overige schade moest vergoeden. De rechtbank wees deaansprakelijkheid echter af, vooral omdat sprake was van een sport- enspelsituatie én omdat de toedracht onvoldoende duidelijk kon worden vastgesteld.

Wat speelde er op het parkeerterrein?

Het ongeval vond plaats op 19 oktober 2022 rond 18.00 uur opeen parkeerterrein. Vast stond dat de BMW (verzekerd bij Unigarant) en de motorelkaar hebben geraakt en dat de motorrijder daarbij letsel opliep. Ook stondvast dat de BMW zwaar beschadigd was aan de rechterzijkant. Maar crucialedetails ontbraken: waar precies de eerste aanraking plaatsvond en hoe debotsing exact ontstond, kon niet worden vastgesteld.

Belangrijk in deze zaak was wat er vóór de botsing gebeurde.Meerdere betrokkenen waren geen onbekenden van elkaar en hadden volgensverklaringen gedurende langere tijd ‘stunts’ uitgevoerd. Denk aan driften metde auto, wheelies met motoren, hoog in de toeren rijden en kriskras door elkaarrijden. De politie noteerde bovendien dat er veel bandensporen waren. Datgeheel maakte dat de rechtbank de situatie niet benaderde als een normaleverkeerssituatie.

Sport- en spelsituatie: hogere drempel vooronrechtmatigheid

De motorrijder baseerde zijn verzoek op onrechtmatige daad(art. 6:162 BW). Normaal gesproken wordt dan vaak gekeken naar de zgn. ‘Kelderluik-criteria’:hoe groot was de kans op ongevallen, hoe ernstig zijn de mogelijke gevolgen,hoe bezwaarlijk waren veiligheidsmaatregelen, en was het gedrag maatschappelijkonzorgvuldig?

De rechtbank plaatste hier echter een belangrijke nuance.Omdat partijen deelnamen aan een vorm van ‘sport en spel’ op hetparkeerterrein, geldt in de rechtspraak dat deelnemers tot op zekere hoogtegevaarlijke, slecht gecoördineerde of ondoordachte handelingen van elkaar mogenverwachten. Daardoor ligt de lat om te zeggen “dit was onrechtmatig” hoger danin een normale verkeerssituatie. Alleen het feit dat iemand met z’n auto driftte,is in zo’n setting niet automatisch voldoende om aansprakelijkheid aan tenemen.

Toedracht onduidelijk: scenario paste niet bij de schade

De rechtbank vond bovendien dat de motorrijder te weinigconcreet had gemaakt welk handelen van de automobilist in deze sport- enspelsituatie precies onrechtmatig was en hoe dat handelen tot de schade leidde.Was de BMW vlak vóór de botsing in cirkels aan het driften, of maakte hijandere onvoorspelbare rijbewegingen? Waar bevond de motor zich precies en metwelke snelheid naderde hij? Uit verklaringen bleek wel dat er werd opgetrokkenen gas werd gegeven, maar niet hoe groot de afstand was en hoe de voertuigenelkaar precies benaderden. De rechtbank kon ook niet overtuigend plaatsen hoede zware schade aan de rechterzijkant van de BMW strookte met het door demotorrijder beschreven ontwijk- en driftscenario.

Omdat de relevante toedracht onduidelijk bleef, kon derechtbank niet vaststellen dat de automobilist onrechtmatig had gehandeld in dezin die nodig is voor aansprakelijkheid. Het verzoek om Unigarant aansprakelijkte verklaren werd daarom afgewezen.

Conclusie: bij ‘stunts’ tellen context en bewijs extrazwaar

Deze uitspraak onderstreept dat de context van het incident(normaal verkeer of sport/spel) een groot verschil kan maken vooraansprakelijkheid. In een setting waarin deelnemers bewust risico’s opzoeken,is meer nodig dan de algemene stelling “de ander deed iets gevaarlijks”.

Tegelijk blijft bewijs van de toedracht cruciaal: zonderhelder beeld van posities, rijlijnen en snelheden kan aansprakelijkheidstranden, zelfs als vaststaat dát er een botsing is geweest en dat iemandletsel heeft opgelopen.

‍